De blinde vlek van intelligente mensen.

De blinde vlek van intelligente mensen

Waarom sneller niet altijd beter is: over AI, presenteren en de grenzen van ons lichaam

"Alle AI-bazen vinden dat het te snel gaat, maar wie trekt aan de rem?"

Die kop las ik deze week. Toevallig had ik het er dit weekend nog over: de ontwikkeling van AI gaat snel. Dat hoor ik van experten, van klanten, en nu ook van de krantenkoppen.

Ik heb het dan niet over de oncontroleerbaarheid op grote schaal. Ik heb het over de impact op ons lichaam. Ons denkvermogen blijkt behoorlijk rekbaar. Ons lichaam niet.

Vergeet de presentatie

Het was onze eerste sessie. Een half uur ver.

Hij, C-level, technisch sterk. Script in de hand. Slides klaar. Een opbouw exact zoals het hoort. Alles perfect ingestudeerd.

En toch: niets.

"Ben je fier op dit project? Op je team?" vroeg ik.

"Natuurlijk," zei hij.

Ik zag het niet. Hoorde het niet. Voelde het niet.

"Ik moet eerst mijn presentatie kennen," zei hij, "dan pas kan ik fier overkomen."

Nonsens.

Want vlak daarvoor, toen hij me zonder script over zijn project vertelde, was het er wél. Die energie. Die overtuiging. Ik sprak op dat moment met hém. Niet met een rol, niet met een beeld van hoe een presentatie hoort te klinken.

"Vergeet die presentatie," zei ik. "Vergeet het script. Behoud de opbouw en vertel vanuit trots op je project, je team, je bedrijf."

Een blinde vlek die groter is dan één klant

Ik zie dit patroon vaker bij net dit profiel. Slim. Sterk voorbereid. Gewend om het antwoord al klaar te hebben. Maar een script is ook een schild. Hoe steviger het schild, hoe minder er nog te zien is van de mens erachter.

Wat me deze week nog meer opviel: die blinde vlek is niet enkel individueel. Ze is collectief. We zijn massaal AI ingevlogen. Het ging snel. En pas nu, maanden en jaren later, komen de effecten in beeld, ook bij de mensen die AI zelf ontwikkelen.

Ons denken is rekbaar. Ons lichaam niet.

Onderzoek van Richard Wiseman en de British Council toont een interessante parallel. Het gemiddelde wandeltempo in steden is gestegen met zo'n 10% tegenover begin de jaren '90, met uitschieters tot 30%.

We kunnen dus sneller. Maar zelfs áls we sneller kunnen lopen, zit er een grens aan hoe lang ons lichaam dat volhoudt.

Ik vermoed dat hetzelfde geldt voor onze snelheid van verandering. Ik zie steeds meer mensen van wie de ademhaling hoog zit en het zenuwstelsel gespannen staat. Niet omdat ze niet meekunnen met AI, maar omdat hun lichaam niet in hetzelfde tempo meegroeit als hun denken.

Wat ik zelf testte

Onlangs liet ik Claude een keynote reviewen die ik ook zelf had doorgenomen.

AI kwam met scherpere zinnen. Een logischere opbouw. Stuk voor stuk correct.

Maar er zat geen emotie in. Niets dat een publiek in beweging zou brengen.

Dat is precies waar het voor mij om draait: AI kan structuur perfectioneren. Het kan de vorm van een goed verhaal namaken. Wat het niet kan aanleveren, is de reden waaróm dat verhaal jou raakt.

Euforie, dan afhankelijkheid

Dat herken ik ook bij mezelf. Eerst euforie: "wow, dit maakt mijn tekst beter." En nadien vooral een soort fysieke belasting. Het resultaat is net niet origineel genoeg, of net niet meer dan behoorlijk goed. De euforie is weg, de afhankelijkheid is gebleven.

Herkenbaar?

Op zoek naar evenwicht

Ik zie de voordelen van AI. Ik zie ook de uitdagingen. En ik ben oprecht benieuwd naar de gevolgen voor onze mentale en fysieke gezondheid, nu de eerste euforie wat is weggezakt en de effecten stilaan zichtbaar worden.

Er is nood aan evenwicht: ons eigen denken op peil houden, regelmatig ontkoppelen, verbinden met mensen. Communicatie en empathie worden een bewuste tegenhanger van een steeds meer AI-gestuurde samenleving.

De volgende keer dat je een presentatie voorbereidt met AI aan je zijde: vraag jezelf niet alleen wat er staat. Vraag jezelf of jij er nog in te horen bent.

Gratis webinar: spreken met impact, mét AI als bondgenoot

De voorbije tijd dacht ik na over hoe je AI slim inzet bij spreken met impact en presenteren: goede prompts, do's en don'ts, en vooral, hoe je jezelf hoorbaar houdt in een tekst die AI mee heeft geschreven.

Wanneer: 28 september, 12u30

Voor wie: leiders, managers en ondernemers die willen leren spreken met impact, mét AI als bondgenoot

Kostprijs: gratis

***